white and red beats by dr dre headphones
11 października 2026

Rozważna i romantyczna

Nowa ekranizacja Rozważnej i romantycznej w reżyserii Georgii Oakley to udany powrót do prozy Jane Austen. Ponad trzydzieści lat po filmie Anga Lee twórczynie pozostają blisko literackiego pierwowzoru, a jednocześnie proponują własny rytm opowieści i inaczej rozkładają akcenty. Obok miłosnych perypetii ważne miejsce zajmuje relacja Elinor i Marianne Dashwood, sióstr, które różnią się temperamentem i podejściem do świata, ale które właśnie dzięki tym różnicom mogą się od siebie uczyć.

Daisy Edgar-Jones jako Elinor zachwyca subtelnością. Pod jej spokojną powierzchnią kryje się cały świat emocji, ujawniających się w spojrzeniach, drobnych gestach i chwilach zawahania. Esmé Creed-Miles potrzebuje nieco więcej czasu, by przekonać do swojej Marianne, lecz dobrze odnajduje się w scenach z Edgar-Jones. Między aktorkami jest naturalna chemia, dzięki której siostrzana więź staje się jednym z najmocniejszych elementów filmu. Z kolei George MacKay jako Edward Ferrars przywołuje skojarzenia z Hugh Grantem, ale nadaje postaci nieco spokojniejszy, mniej nieporadny charakter. Ich relacja z Elinor rozwija się bez wielkich deklaracji, w półtonach, które aktorzy dobrze potrafią wydobyć.

W obsadzie wyróżnia się również Fiona Shaw. Jej pani Jennings jest głośna, wścibska. Shaw świetnie wykorzystuje komizm postaci, a jej charakterystyczny śmiech dzwoni w uszach długo po seansie. Mniej przekonujący jest Herbert Nordrum jako pułkownik Brandon. To rola wymagająca szczególnej charyzmy i wyrazistości, które pozwalają przyciągać uwagę bez wielkich gestów. I tego nieco nam tutaj zabrakło. Ogólnie obsada wypada na korzyść produkcji: zamiast opierać film wyłącznie na głośnych nazwiskach, twórczynie sięgnęły po wielu aktorów znanych z kina niezależnego, ale wciąż mających przestrzeń, by zaskoczyć widza.

Dużą przyjemność sprawia również strona wizualna. Stonowana, ziemista paleta barw, naturalne światło i rozległe krajobrazy tworzą świat daleki od cukierkowej estetyki. Jest w nim sporo naturalnego piękna i ciekawych faktur. Szczególnie zapada w pamięć scena balu: nastrojowe oświetlenie, kostiumy i choreografia, która odchodzi od tradycyjnych figur na rzecz współczesnych ruchów, pozwalających wyrazić emocje bohaterów. To twórcza swoboda, która nie każdemu przypadnie do gustu, ale nam bardzo się spodobała. Szkoda tylko, że scena trwa tak krótko.

Oakley nie trzyma się kurczowo książki, ale też nie traktuje jej jedynie jako punktu wyjścia. Niektóre zmiany dobrze służą filmowej opowieści. Rozważna i romantyczna zachowuje ducha Austen, a zarazem proponuje własne spojrzenie na dobrze znaną historię. To ekranizacja, która najbardziej przekonuje nas aktorstwem, wizualną wrażliwością i uwagą poświęconą więzi dwóch sióstr.

 
______________________
zdjęcie: - materiały prasowe
 

PRZEWODNIKI PO LONDYNIE 

arrow left
arrow right

więcej

Tak się składa, że doskonale znamy Londyn i po wielu latach podróżowania do londyńskiej stolicy możemy podpowiedzieć Ci jak zwiedzać Londyn sprytnie i bez wydawania fortuny. A jeśli nabierzesz ochoty na londyński teatr podpowiemy gdzie kupić bilety na wymarzony musical albo spektakl z gwiazdorską obsadą.   

POPULARNE ARTYKUŁY

Nasze ebooki