High Society

Barbican Theatre, London

 

High Society to dokładnie taki musical, jakiego oczekuje się od letniej premiery w Barbicanie: elegancki, zabawny,, z mnóstwem ponadczasowych piosenek Cole'a Portera. Co ciekawe, gdyby nie fatalna pogoda, prawdopodobnie w ogóle bym go nie zobaczyła. Deszcz pokrzyżował moje plany, ale tym razem wyszło mi to na dobre.

 

Największą siłą spektaklu są muzyka i choreografia. Kolejne numery mają lekkość i energię, orkiestra brzmi znakomicie, a pastelowa scenografia z rozmachem przenosi widzów do świata amerykańskiej elity. High Society nie próbuje uwspółcześniać klasycznej historii, stawia na hollywoodzki glamour i robi to z ogromnym wdziękiem.

 

Jednym z powodów, dla których ostatecznie wybrałam ten tytuł, był Freddie Fox. Od dawna cenię go za role ekranowe, ale jakoś nigdy wcześniej nie udało mi się złapać go na scenie. I szczerze mówiąc, nie spodziewałam się, że pierwszy raz zobaczę go... właśnie w musicalu. Tymczasem odnalazł się w tej konwencji z imponującą swobodą i był jedną z największych przyjemności tego popołudnia.

 

Świetnie wypada również Julian Ovenden, który wnosi do spektaklu klasę i niewymuszoną elegancję. Jego aksamitny głos idealnie pasuje do repertuaru Cole'a Portera. Z kolei Nigel Lindsay kradnie każdą scenę, w której się pojawia. Jego komediowe wyczucie jest wręcz bezbłędne, a każda kwestia i gest wywołują salwy śmiechu.

 

Sam spektakl nie zaskakuje fabularnie, ale wcale nie musi. To lekka, błyskotliwa komedia, która przez niemal trzy godziny pozwala zanurzyć się w świecie szampana, tańca i świetnej muzyki.

 

A na koniec mała obserwacja z widowni. Trafiłam na wtorkowe matinee, więc publiczność była raczej z tych, którzy mogą pozwolić sobie na teatr w środku dnia. Nietrudno zgadnąć, że owacje na stojąco nie przyszły im z łatwością. Tym bardziej uśmiechnęłam się, gdy wśród widzów wypatrzyłam gwiazdę serialu Sex Education, Tanyę Reynolds, prywatnie partnerkę Freddiego Foxa. Kiedy większość sali wciąż siedziała w fotelach, ona zerwała się do braw niemal natychmiast. Miło było zobaczyć tak szczery gest wsparcia i chyba trudno wyobrazić sobie lepszą osobę do zainicjowania standing ovation.